Author Archives: admin

About admin

Δικηγόρος στη Νέα Υόρκη και στο New Jersey των ΗΠΑ.

Νόμιμη εργασία στις ΗΠΑ για αλλοδαπούς

Το πρώτο και αναγκαίο βήμα για να εργαστεί κάποιος στις ΗΠΑ, είναι να έχει προσφορά εργασίας από αμερικανό εργοδότη σε κλάδο που απαιτεί πανεπιστημιακές σπουδές – όχι δηλαδή το εστιατόριο κάποιου συγγενή. Με λίγες εξαιρέσεις για άτομα με εξαιρετικές και σπάνιες ικανότητες (επιστήμονες διεθνούς αναγνώρισης κ.α., δες παρακάτω), η προσφορά εργασίας είναι απόλυτα αναγκαία, αφού όλη η νομική διαδικασία για την εργασία στις ΗΠΑ ξεκινά με πρωτοβουλία του αμερικανού εργοδότη και όχι του αλλοδαπού.

Το πιο σημαντικό και πιο δύσκολο λοιπόν για έναν αλλοδαπό που θέλει να εργαστεί στις ΗΠΑ είναι να βρει αμερικανό εργοδότη. Ο πιο συνηθισμένος τρόπος για να βρει κανείς δουλειά στις ΗΠΑ είναι ξεκινώντας από σπουδές – αφού όποιος σπουδάζει σε αμερικανικό πανεπιστήμιο μπορεί με σχετική ευκολία να προσεγγίσει μεγάλες εταιρίες στην αμερική που μπορεί να έχουν δουλειά να προσφέρουν. Επίσης, η φοιτητική βίζα που παρέχεται σε φοιτητές (F-1) επιτρέπει την εργασία στις ΗΠΑ για δώδεκα μήνες μετά την ολοκλήρωση των σπουδών σχετικά εύκολα.

Ένας ακόμα αρκετά συνηθισμένος τρόπος για να βρει κανείς εργασία στις ΗΠΑ είναι με μετάθεση στην αμερική, εφόσον ο αλλοδαπός εργάζεται ήδη σε κάποια εταιρία που διαθέτει γραφεία στις ΗΠΑ. Η βίζα τύπου L-1 απευθύνεται ειδικά σε εκείνους που έχουν εργαστεί για τουλάχιστον έναν χρόνο εκτός ΗΠΑ και θέλουν να μετατεθούν στα γραφεία της ίδιας εταιρίας στις ΗΠΑ. Η μετάθεση με βίζα L-1 παρέχει αρκετά πλεονεκτήματα, το σημαντικότερο από τα οποία είναι ότι μπορεί κανείς σχετικά εύκολα να προχωρήσει σε αίτηση για πράσινη κάρτα, που παρέχει το δικαίωμα μόνιμης διαμονής στις ΗΠΑ επ’αόριστο.

Με λίγη τύχη και πολύ δυνατά προσόντα, μπορεί κανείς να κάνει αιτήσεις για δουλειά απ’ευθείας σε αμερικανικές εταιρίες στις ΗΠΑ. Είναι πάντως αρκετά δύσκολο μια εταιρία στις ΗΠΑ να εκφράσει ενδιαφέρον για κάποιον που βρίσκεται στην άλλη άκρη του Ατλαντικού. Αν πάντως καταφέρετε και βρείτε εργοδότη, η εταιρία μπορεί να ξεκινήσει την διαδικασία για βίζα τύπου Η1-Β. Οι βίζες αυτές είναι περιορισμένες ανά έτος και αρχίζουν να ισχύουν την 1 Οκτωβρίου του κάθε έτους. Αν οι βίζες δηλαδή του τρέχοντος έτους έχουν εξαντληθεί, θα πρέπει να περιμένετε για την 1 Οκτωβρίου του επομένου έτους για να ξεκινήσετε την εργασία. Ας σημειωθεί ότι η βίζα Η1-Β είναι για προσωρινή εργασία για συγκεκριμένο εργοδότη, δεν παρέχει δηλαδή τα δικαιώματα της πράσινης κάρτας, που έχει αρκετά υψηλότερες απαιτήσεις. Συνήθως οι εργοδότες δοκιμάζουν τον εργαζόμενο πρώτα με προσωρινή βίζα πριν ξεκινήσουν την διαδικασία για την πράσινη κάρτα. Περισσότερα για την βίζα τύπου H1-B εδώ.

Τέλος, ορισμένες ειδικές κατηγορίες ατόμων, όπως άτομα με εξαιρετικές ικανότητες στις επιστήμες, στις τέχνες, στην εκπαίδευση, στις επιχειρήσεις ή στον αθλητισμό ή ερευνητές με διεθνή αναγνώριση και άλλοι έχουν το δικαίωμα να κάνουν αίτηση για πράσινη κάρτα απευθείας, χωρίς έτοιμη προσφορά εργασίας. Σε αντίθεση με άλλες χώρες όμως όπως ο Καναδάς και η Αυστραλία, για να μεταναστεύσει κάποιος στις ΗΠΑ χωρίς προσφορά εργασίας (και χωρίς συγγένεια με αμερικανό πολίτη ή μόνιμο κάτοικο) πρέπει να έχει εξαιρετικά προσόντα στον τομέα του, και πολλοί λίγοι πληρούν αυτές τις πολύ αυστηρές προϋποθέσεις. Για περισσότερες πληροφορίες θα πρέπει να απευθυνθείτε σε έναν μεταναστευτικό δικηγόρο που θα διαβάσει με προσοχή το βιογραφικό σας.

Συνοψίζοντας, αν θέλετε να βρείτε δουλειά στις ΗΠΑ θα πρέπει να έχετε υπομονή και επιμονή. Το πιο σημαντικό είναι να καταφέρετε να αποκτήσετε εξειδικευμένα προσόντα που να έχουν υψηλή ζήτηση, είτε με εργασιακή εμπειρία είτε με εξειδικευμένες σπουδές,. Στις ΗΠΑ, οι τεχνικοί κλάδοι της πληροφορικής και των θετικών επιστημών είναι συνήθως οι κλάδοι που δέχονται πιο εύκολα μετανάστες από το εξωτερικό. Επίσης, αν αποφασίσετε να ταξιδέψετε στις ΗΠΑ με το visa-waiver με σκοπό να βρείτε δουλειά, θα πρέπει να γνωρίζετε ότι, ακόμα και αν βρείτε εργοδότη στις ΗΠΑ, θα πρέπει να γυρίσετε πίσω στην αμερικανική πρεσβεία και να επιστρέψετε με βίζα εργασίας προτού αρχίσετε να εργάζεστε.

Η φοιτητική βίζα F-1

Τα περισσότερα εκπαιδευτικά ιδρύματα στις ΗΠΑ έχουν ειδική άδεια από το υπουργείο εσωτερικής ασφάλειας ώστε να μπορούν να δέχονται αλλοδαπούς φοιτητές από άλλες χώρες. Η διαδικασία συνήθως έχει ως εξής – ο αλλοδαπός φοιτητής κάνει αίτηση στα εκπαιδευτικά ιδρύματα της επιλογής του και, αφού γίνει δεκτός, το εκπαιδευτικό ίδρυμα του αποστέλλει την φόρμα I-20, με την οποία ο φοιτητής/σπουδαστής μπορεί να κάνει αίτηση για φοιτητική βίζα από την αμερικανική πρεσβεία. Η βίζα γενικά διαρκεί για όλο το διάστημα των σπουδών στις ΗΠΑ.

Γενικά κατά τη διάρκεια των σπουδών με φοιτητική βίζα, δεν επιτρέπεται η εργασία παρά μόνο εντός πανεπιστήμιου (για παράδειγμα, στην πανεπιστημιακή βιβλιοθήκη) και μόνο για ορισμένο αριθμό ωρών την εβδομάδα. Τα καλοκαίρια όμως, όταν το εξάμηνο έχει τελειώσει, επιτρέπεται η εργασία σε οποιοδήποτε εργοδότη κατόπιν ειδικής αίτησης. Τέλος, επιτρέπεται η εργασία για διάστημα έως 12 μηνών (ή λίγο περισσότερο σε ορισμένες περιπτώσεις) μετά την ολοκλήρωση των σπουδών.

Η βίζα εργασίας H1-B

Ένας από τους πιο συνηθισμένους τρόπους για εργασία στις ΗΠΑ είναι με την μη-μεταναστευτική βίζα εργασίας τύπου H1-B. Για να εργαστεί με τέτοια βίζα στις ΗΠΑ, ο αλλοδαπός θα πρέπει να έχει έτοιμη προσφορά εργασίας από αμερικανό εργοδότη, και η εργασία θα πρέπει κατά κανόνα να απαιτεί πανεπιστημιακές σπουδές (ή σε ορισμένες περιπτώσεις, άλλες εξειδικευμένες γνώσεις). Ο εργοδότης στη συνέχεια θα πρέπει να προσλάβει έναν μεταναστευτικό δικηγόρο για να ξεκινήσει την διαδικασία που απαιτείται για την έκδοση της βίζας. Συνήθως τα δικηγορικά έξοδα σε αυτές τις περιπτώσεις ανέρχονται σε πολλές χιλιάδες δολάρια, και γενικά η νομοθεσία επιβάλει στον εργοδότη να επωμισθεί αυτά τα έξοδα χωρίς τη συμμετοχή του εργαζόμενου.

Η αμερικανική νομοθεσία επιτρέπει μόνο σε 65,000 αλλοδαπούς να διεκδικήσουν βίζα τύπου Η1Β κάθε χρόνο, και συνήθως υπάρχουν πάνω από 65,000 ενδιαφερόμενοι. (Υπάρχουν επίσης άλλες 20,000 βίζες διαθέσιμες για άτομα που έκαναν μεταπτυχιακές σπουδές στις ΗΠΑ, και ορισμένες εργασίες για μη κερδοσκοπικούς οργανισμούς δεν απαλλάσσονται από τους αριθμητικούς περιορισμούς.) Έτσι ακολουθείται σειρά προτεραιότητας – όποιος θέλει να αρχίσει να εργάζεται από την 1η Οκτωβρίου, όποτε και αρχίζει το λογιστικό έτος για την αμερικανική κυβέρνηση, θα πρέπει να έχει βρει εργοδότη που έκανε αίτηση για λογαριασμό του εγκαίρως και πριν εξαντληθούν οι διαθέσιμες βίζες. Το νωρίτερο που μπορεί να κάνει αίτηση ένας εργοδότης για να ξεκινήσει ο εργαζόμενος εργασία την 1η Οκτωβρίου είναι την 1η Απριλίου του ιδίου έτους. Όσο περνάει ο καιρός μετά τον Απρίλιο, τόσο εξαντλούνται οι διαθέσιμες βίζες και συνήθως δεν έχουν μείνει καθόλου βίζες μετά τον Ιούλιο, οπότε και ο ενδιαφερόμενος θα πρέπει να περιμένει τον εργοδότη του να κάνει αίτηση τον επόμενο Απρίλιο, ώστε να αρχίσει δουλειά τον επόμενο Οκτώβριο.

Η βίζα εργασίας μπορεί να ανανεωθεί για μέχρι έξι χρόνια, ενώ επιτρέπει την εργασία μόνο για τον συγκεκριμένο εργοδότη που συμπλήρωσε την πρόσκληση. Τέλος, η βίζα εργασίας επιτρέπει την παραμονή στις ΗΠΑ του/της συζύγου και των παιδιών του εργαζόμενου – χωρίς όμως εκείνοι να έχουν και άδεια εργασίας στις ΗΠΑ.

Οι κίνδυνοι για όσους σκέφτονται την μετανάστευση στις ΗΠΑ με λευκό γάμο

Πολύς κόσμος έχει την ψευδαίσθηση ότι ένα εικονικός γάμος με αμερικανό πολίτη αποτελεί έναν εύκολο και γρήγορο τρόπο για μετανάστευση στις ΗΠΑ. Στην πραγματικότητα, οι κίνδυνοι από έναν τέτοιο γάμο που δεν γίνεται με καλή πίστη είναι μεγάλοι και σημαντικοί.

Συγκεκριμένα:

  • Όταν κάποιος διεκδικεί πράσινη κάρτα μετά από πρόσφατο γάμο με πολίτη ΗΠΑ (δηλαδή γάμου που τελέστηκε τα τελευταία δυο χρόνια), τότε η πράσινη κάρτα που δικαιούται ο αλλοδαπός είναι προσωρινή, “υπό όρους”, και λήγει αυτόματα μετά από δυο χρόνια από την ημερομηνία έκδοσής της. Εφόσον ο γάμος εξακολουθεί να υφίσταται, ο αλλοδαπός μπορεί να κάνει αίτηση για μόνιμη πράσινη κάρτα 90 ημέρες πριν τη λήξη της προσωρινής κάρτας. Μαζί με την αίτηση θα πρέπει να επισυνάψει και στοιχεία που να αποδεικνύουν ότι υφίσταται γνήσια σχέση γάμου μεταξύ των συζύγων, και οι μεταναστευτικές υπηρεσίες μπορεί να καλέσουν τους συζύγους για συνέντευξη ή να κάνουν περαιτέρω έρευνες, όπως για παράδειγμα να ρωτήσουν τους γείτονες αν το ζευγάρι μένει μαζί κ.λ.π.
  • Αμερικανοί που είναι διατεθειμένοι να παντρευτούν για λεφτά είναι κατά κανόνα άτομα αναξιόπιστα για να εμπιστευτεί κανείς με κάτι τόσο ριψοκίνδυνο. Δηλαδή, ο αμερικανός πολίτης μπορεί να θέλει να χωρίσει στο μέλλον για να μπορέσει να ξαναπαντρευτεί, μπορεί να εκβιάζει τον αλλοδαπό για περισσότερα λεφτά ή μπορεί αν στριμωχτεί να ομολογήσει το όλο εγχείρημα στις αμερικανικές αρχές.
  • Η αμερικανική νομοθεσία προβλέπει ποινή φυλάκισης έως πέντε χρόνια και πρόστιμο έως 250,000 δολάρια για όποιον εν γνώση του παντρεύεται με πρόθεση να αποσπάσει μεταναστευτικά ευεργετήματα στις ΗΠΑ εξαπατώντας τις αμερικανικές αρχές. Κάθε χρόνο, πάνω από 100 τέτοιες περιπτώσεις στέλνονται στον εισαγγελέα – συνήθως δε, ο αμερικανός πολίτης κάνει μια συμφωνία με τις αρχές να καταστεί μάρτυρας στη δίκη του αλλοδαπού σε αντάλαγμα με την δική του ασυλία από τυχόν ποινικές διώξεις.
  • Ακόμα και αν δεν διωχθεί ποινικά ο αλλοδαπός που έλαβε μέρος σε λευκό γάμο,   η αμερικανική μεταναστευτική νομοθεσία προβλέπει την εφόρου βίου απαγόρευση εισόδου σε άτομα που συμμετείχαν σε εικονικούς γάμους με πρόθεση να εξαπατήσουν την αμερικανική κυβέρνηση.

Συμπέρασμα – αν θέλετε να μετανάστευσετε στις ΗΠΑ μέσω γάμου, κάντε το με το σωστό τρόπο!

Μην ακούτε μόνο αυτά που θέλετε να ακούσετε!

Ένα από τα πλέον ανθρώπινα χαρακτηριστικά είναι να ακούμε αυτά που θέλουμε να ακούσουμε, και να κλείνουμε τα αυτιά μας σε ότι μας είναι δυσάρεστο. Ο Σαββόπουλος έγραψε σχετικά στο τραγούδι Άγγελος Εξάγγελος, ο Paul Simon επίσης περιέγραψε το ίδιο φαινόμενο στο τραγούδι The Boxer (“Still a man hears what he wants to hear… and disregards the rest”).

Σε σχέση με την αμερικανική μεταναστευτική νομοθεσία, είναι αλήθεια ότι σε πολλές περιπτώσεις οι διαδικασίες ακούγονται ιδιαίτερα δύσκολες, και συχνά φαίνεται ότι δεν υπάρχει καμία επιλογή για να πετύχουμε τους στόχους μας. Έτσι, συχνά, αναζητώντας λύσεις, ρωτάμε από δω και από κει, φίλους και γνωστούς, μέχρι να ακούσουμε αυτό που πάντα θέλαμε να ακούσουμε.

Ο τάδε έκανε ακριβώς αυτό που ο δικηγόρος είπε ότι δεν γίνεται, και δεν είχε κανένα απολύτως πρόβλημα! Άρα το ίδιο μπορώ να κάνω και εγώ, και ο δικηγόρος λέει μπούρδες!

Μην πέσετε σε αυτήν την παγίδα. Αφενός μεν, μπορεί η περίπτωση του τάδε να ήταν διαφορετική. Αφετέρου δε, ο τάδε μπορεί να ήταν τυχερός – μπορεί οι υπηρεσίες να έκαναν λάθος στην περίπτωση του ή η κρατική αρχή να εφάρμοσε το νόμο λανθασμένα. Επειδή το κακό δεν συνέβη σε κάποιον άλλο, δεν σημαίνει ότι θα συμβεί το ίδιο και με τη δική σας περίπτωση.

Το καλύτερο που έχετε να κάνετε είναι να βασίζεστε στο νόμο. Στην αμερική, όποιος βασίζεται στο νόμο, αργά ή γρήγορα θα βρει το δίκιο του, και μπορεί να κοιμάται ήσυχος. Αντίθετα, όποιος βασίζεται στην τύχη του, κινδυνεύει να αντιμετωπίσει οδυνηρές συνέπειες αν τα πράγματα δεν έρθουν όπως τα περίμενε.

Αναζήτηση πληροφοριών σχετικά με την αμερικανική νομοθεσία από τις αμερικανικές αρχές.

Ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα ατόμων με απορίες σχετικά με την αμερικανική νομοθεσία είναι η εύρεση σωστών και αξιόπιστων απαντήσεων στα ερωτήματα τους. Έτσι, πολύς κόσμος μην γνωρίζοντας που να απευθυνθεί, απευθύνεται στην αμερικανική πρεσβεία ή στα γραφεία των μεταναστευτικών υπηρεσιών στις ΗΠΑ (USCIS.)

Στην πραγματικότητα, ο ρόλος της πρεσβείας σε σχέση με την είσοδο αλλοδαπών στις ΗΠΑ είναι εξαιρετικά περιορισμένος. Η πρεσβεία ανήκει στο αμερικανικό υπουργείο εξωτερικών, το οποίο είναι αρμόδιο για την έκδοση βίζας σε αλλοδαπούς. Η πρεσβεία και το υπουργείο εξωτερικών δηλαδή δεν είναι αρμόδια για την είσοδο αλλοδαπών στις ΗΠΑ, ούτε και για τις ηλεκτρονικές εξουσιοδοτήσεις ESTA. Αρμόδιο είναι το U.S. Customs and Border Protection, γνωστό ως CBP. Δεν είναι λίγες οι φορές που οι δυο αυτές υπηρεσίες ερμηνεύουν εντελώς διαφορετικά την αμερικανική νομοθεσία!

Για να αντιληφθείτε καλύτερα το ρόλο της πρεσβείας και των υπόλοιπων αμερικανικών υπηρεσιών, σκεφτείτε το παράδειγμα ενός ατόμου που θέλει να διεκδικήσει τα δικαιώματά του ως προς τις φορολογικές αρχές και να βρει παράθυρα στην φορολογική νομοθεσία. Σίγουρα, εκείνο το άτομο δεν θα πάρει τηλέφωνο την εφορία να ρωτήσει σχετικά, αφενός μεν διότι η εφορία έχει ως στόχο την είσπραξη όλο και μεγαλύτερων εσόδων (και όχι να παρέχει συμβουλές για ελαχιστοποίηση των φορολογικών υποχρεώσεων), αφετέρου δε διότι δεν είναι φρόνιμο για κάποιον να αποκαλύψει στοιχεία που ίσως να χρησιμοποιηθούν εις βάρος του από το αντίπαλο δέος. Έτσι, όποιος θέλει πληροφορίες σχετικά με την φορολογική νομοθεσία απευθύνεται σε έναν λογιστή ή εξειδικευμένο δικηγόρο. Το ίδιο ακριβώς πρέπει να κάνει κάποιος που θέλει πληροφορίες σχετικά με την αμερικανική μεταναστευτική νομοθεσία.

Δικαιώματα καναδών πολιτών στις ΗΠΑ

Όσοι έχουν καναδική υπηκοότητα έχουν επιπλέον δικαιώματα στις ΗΠΑ σε σχέση με άλλους αλλοδαπούς. Οι καναδοί πολίτες μπορούν να ταξιδέψουν στις ΗΠΑ για τουρισμό χωρίς βίζα, και χωρίς να κάνουν χρήση του visa waiver. Έτσι μπορούν να μείνουν στις ΗΠΑ για διάστημα έξι μηνών συνήθως, ενώ στις περισσότερες περιπτώσεις έρχονται στις ΗΠΑ χωρίς να περνούν από τη διαδικασία λήψης δακτυλικών αποτυπωμάτων όπως οι υπόλοιποι αλλοδαποί.

Αν ο καναδός πολίτης έρχεται στις ΗΠΑ με πρόθεση να σπουδάσει ή να εργαστεί, ούτε και τότε θα χρειαστεί βίζα – αρκεί να έχει όλα τα κατάλληλα έγγραφα μαζί του όταν φτάσει στα αμερικανικά σύνορα.

Τέλος, υπάρχει ειδικό καθεστώς για όσους καναδούς θέλουν να εργαστούν στις ΗΠΑ. Η Βορειοαμερικανική Συμφωνία Ελεύθερου Εμπορίου, γνωστή ως NAFTA, επιτρέπει την εργασία καναδών πολιτών στις ΗΠΑ με TN status με σχετικά πολύ απλές και γρήγορες διαδικασίες, αρκεί το επάγγελμα του καναδού πολίτη να είναι σε μια λίστα εγκεκριμένων επαγγελμάτων του NAFTA.

Μετανάστευση στις ΗΠΑ μέσω πρόσκλησης από συγγενή

Ένας από τους πιο συνηθισμένους τρόπους μετανάστευσης στις ΗΠΑ είναι μέσω αμερικανού συγγενή. Υπάρχουν δυο τύποι συγγενών – οι λεγόμενοι immediate relatives και οι λεγόμενοι preference category relatives.

Immediate relatives είναι ο σύζυγος αμερικανού πολίτη, ο γονέας αμερικανού πολίτη στην περίπτωση που ο αμερικανός έχει ήδη κλείσει τα 21, και το άγαμο τέκνο αμερικανού πολίτη που είναι κάτω των 21. Σαν τέκνο σε ορισμένες περιπτώσεις λογίζεται και το παιδί του συζύγου αμερικανού πολίτη, όταν ο γάμος που δημιουργεί τη συγγένεια έλαβε χώρα πριν το παιδί κλείσει τα 18. Ομοίως, σαν γονέας λογίζεται και ο πατριός ή η μητριά, όταν ο γάμος που δημιουργεί τη συγγένεια έλαβε χώρα πριν το παιδί κλείσει τα 18. Σε γενικές γραμμές η μετανάστευση μέσω immediate relative είναι ο ταχύτερος τρόπος μετανάστευσης στις ΗΠΑ, αφού δεν υπάρχει αριθμητικός περιορισμός στον αριθμό των μεταναστών. Στην πράξη, πάντως, η αμερικανική γραφειοκρατία είναι αργή και έτσι θα χρειαστούν περίπου 9-15 μήνες για ολοκληρωθεί η διαδικασία της μετανάστευσης μέσω immediate relative.

Preference category relative είναι τα άγαμα τέκνα αμερικανών πολιτών που έχουν κλείσει τα 21, τα έγγαμα τέκνα αμερικανών πολιτών, τα αδέρφια αμερικανών πολιτών όταν ο αμερικανός πολίτης έχει κλείσει τα 21, ο/η σύζυγος ατόμου που έχει πράσινη κάρτα, το άγαμο τέκνο κάτω των 21 ατόμου με πράσινη κάρτα και το άγαμο τέκνο ατόμου με πράσινη κάρτα άνω των 21. Το μεγαλύτερο μειονέκτημα των preference category relative σε σχέση με τους immediate relative είναι ότι υπάρχει αριθμητικός περιορισμός στον αριθμό των μεταναστών ανά έτος. Έτσι, ανάλογα με την κατηγορία συγγένειας, ο χρόνος αναμονής μπορεί να κυμαίνεται από επτά μέχρι και πάνω από είκοσι χρόνια σε ορισμένες περιπτώσεις. Όταν γίνει η αρχική πρόσκληση από τον αμερικανό συγγενή, ο υποψήφιος μετανάστης αποκτά μια ημερομηνία προτεραιότητας – την ημερομηνία που έγινε η πρόσκληση. Κάθε μήνα, το state department εκδίδει το λεγόμενο visa bulletin που αναφέρει ποιες ημερομηνίες προτεραιότητας μπορούν να αρχίσουν τη διαδικασία της μετανάστευσης εκείνο το μήνα. Για περισσότερες λεπτομέρειες, μπορείτε να δείτε το visa bulletin στο http://travel.state.gov/content/visas/english/law-and-policy/bulletin.html. Το πλεονέκτημα των preference category relatives σε σχέση με τους immediate relatives είναι ότι μπορεί ολόκληρη η οικογένεια του αλλοδαπού να μεταναστεύσει – δηλαδή ο/η σύζυγος και τα άγαμα τέκνα κάτω των 21. Για παράδειγμα, ο Δημήτρης έχει έναν αδερφό αμερικανό πολίτη που τον προσκαλεί για μετανάστευση το 2001. Το 2012 έρχεται η σειρά του Δημήτρη να μεταναστεύσει στις ΗΠΑ. Ο Δημήτρης μπορεί να μεταναστεύσει μαζί με τη σύζυγο του και μαζί με όσα παιδιά του είναι σήμερα κάτω των 21 και άγαμα. Έτσι δηλαδή μπορεί να μεταναστεύσει κάποιος με βάση έναν αμερικανό θείο – αρκεί η πρόσκληση να γίνει εγκαίρως, πολλά χρόνια πριν ο ανιψιός κλείσει τα 21 ή παντρευτεί.

Αμερικανική υπηκοότητά για τέκνα αμερικανών πολιτών που γεννήθηκαν εκτός ΗΠΑ

Υπάρχουν ουσιαστικά τέσσερις τρόποι για να αποκτήσει ένα τέκνο αμερικανού πολίτη που γεννήθηκε εκτός ΗΠΑ την αμερικανική ιθαγένεια από τον πατέρα του ή τη μητέρα του. Σε αυτές τις περιπτώσεις έχει ιδιαίτερη σημασία το έτος γέννησης του παιδιού, το αν γεννήθηκε κατά τη διάρκεια γάμου ή εκτός γάμου, το αν ο αμερικανός γονέας είχε την αμερικανική ιθαγένεια τη στιγμή της γέννησης, το πόσα χρόνια ο αμερικανός γονέας έζησε στις ΗΠΑ και σε ποια ηλικία, το αν ο αμερικανός γονέας σκοπεύει να μεταναστεύσει στις ΗΠΑ στο άμεσο μέλλον με την οικογένεια του κ.α.

Συγκεκριμένα, για να αποκτήσει ένα τέκνο αμερικανού πολίτη την αμερικανική υπηκοότητα υπάρχουν οι εξής επιλογές:

  • Αυτόματη κτήση αμερικανικής υπηκοότητας εκ γεννετής. Στην περίπτωση που το παιδί γεννήθηκε κατά τη διάρκεια γάμου μετά την 14 Νοεμβρίου του 1986 από έναν αμερικανό γονέα που έζησε στις ΗΠΑ για πέντε ή περισσότερα χρόνια πριν τη γέννηση του παιδιού (τουλάχιστον δυο εκ των οποίων αφού ο αμερικανός γονέας έκλησε τα 14), τότε το παιδί είναι αυτόματα αμερικανός πολίτης. Ακόμα και αν δεν γίνει καμία κίνηση δήλωσης του παιδιού στις αμερικανικές αρχές, το παιδί θα είναι αμερικανός πολίτης και θα μπορεί να αποκτήσει αμερικανικό διαβατήριο οποτεδήποτε στο μέλλον. Οι ακριβείς προϋποθέσεις διαφέρουν για όσους γεννήθηκαν πριν την 14 Νοεμβρίου του 1986, για όσους γεννήθηκαν εκτός γάμου ή για όσους γεννήθηκαν από δυο αμερικανούς γονείς.
  • Κτήση αμερικανικής υπηκοότητας με βάση το άρθρο 322 του Immigration and Nationality Act. Εφόσον ο αμερικανός γονέας ή κάποιος αμερικανός παππούς ή γιαγιά του παιδιού έζησε στις ΗΠΑ για πέντε ή περισσότερα χρόνια στο παρελθόν, τουλάχιστον δυο εκ των οποίων αφού ο αμερικανός γονέας/παππούς/γιαγιά έκλεισε τα 14, το παιδί μπορεί να κάνει αίτηση για αμερικανική υπηκοότητα με βάση το άρθρο 322 του INA, αρκεί η διαδικασία να ολοκληρωθεί πριν το παιδί κλείσει τα 18. Απαιτείται ένα σύντομο ταξίδι στις ΗΠΑ, αλλά δεν είναι αναγκαίο το παιδί ή οι γονείς να έχουν πρόθεση να μεταναστεύσουν μόνιμα στις ΗΠΑ.
  • Κτήση αμερικανικής υπηκοότητας με βάση το άρθρο 320 του Immigration and Nationality Act. Εφόσον το παιδί μεταναστεύσει με τον αμερικανό γονέα που έχει την φυσική και νομική κηδεμονία του στις ΗΠΑ πριν κλείσει τα 18, το παιδί μπορεί να γίνει αμέσως αμερικανός πολίτης με το που φτάσει στις ΗΠΑ με μεταναστευτική βίζα. Σημείωση ότι θα πρέπει ο αμερικανός γονέας να έχει πρόθεση να μεταναστεύσει στις ΗΠΑ – δεν αρκεί να σκοπεύει να μείνει σε ένα ξενοδοχείο για μια βδομάδα αν θέλει το παιδί να γίνει αμερικανός πολίτης.
  • Κτήση αμερικανικής υπηκοότητας με την παραδοσιακή διαδικασία της πολιτογράφησης. Αν το παιδί έχει ήδη κλείσει τα 18 χωρίς να έχει ακόμα αποκτήσει αμερικανική υπηκοότητα, τότε θα πρέπει να περάσει από την διαδικασία της πράσινης κάρτας. Ο αμερικανός γονέας δηλαδή θα πρέπει να προσκαλέσει το παιδί για μετανάστευση στις ΗΠΑ – διαδικασία που διαρκεί πολλά χρόνια στην περίπτωση που το παιδί έχει ήδη κλείσει τα 21 ή είναι παντρεμένο. Αφού το παιδί μεταναστεύσει στις ΗΠΑ, θα πρέπει να ζήσει στις ΗΠΑ για πέντε χρόνια και μετά να κάνει αίτηση πολιτογράφησης σαν αμερικανός πολίτης.

Στατιστικά στοιχεία μετανάστευσης στις ΗΠΑ από την Ελλάδα

Το Department of Homeland Security ανακοινώνει κάθε χρόνο τα επίσημα στατιστικά στοιχεία όσων μετανάστευσαν (απέκτησαν, δηλαδή πράσινη κάρτα) στις ΗΠΑ με βάση τη χώρα γέννησης. Έτσι παραθέτουμε τον παρακάτω πίνακα με τον αριθμό ελλήνων μεταναστών στις ΗΠΑ τα τελευταία χρόνια, σε σχέση με τον αριθμό μεταναστών από άλλες χώρες. Τα στοιχεία αυτά βρίσκονται στον ιστότοπο του DHS στο http://www.dhs.gov/xlibrary/assets/statistics/yearbook/2011/table3d.xls

 

Χώρα 2004 2005 2006 2007 2008 2009 2010 2011
Αλβανία 3,840 5,947 7,914 5,737 5,754 5,137 4,711 3,612
Βουλγαρία 4,253 5,635 4,828 3,981 2,960 3,133 2,570 2,661
Κίνα 55,494 69,933 87,307 76,655 80,271 64,238 70,863 87,016
Γερμανία 7,099 9,264 8,436 7,582 7,091 7,583 6,888 6,125
Ελλάδα 769 1,070 1,124 882 769 798 745 949
Ινδία 70,151 84,680 61,369 65,353 63,352 57,304 69,162 69,013
Ιρλανδία 1,531 2,088 1,906 1,503 1,465 1,637 1,507 1,371
Φιλιππίνες 57,846 60,746 74,606 72,596 54,030 60,029 58,173 57,011
Πορτογαλία 1,069 1,125 1,409 1,019 772 946 755 821
Ηνωμένο Βασίλειο 14,915 19,800 17,207 14,545 14,348 15,748 12,792 11,572

Σημείωση ότι η αμερικανική κυβέρνηση χρησιμοποιεί το λογιστικό έτος που ξεκινά την 1 Οκτωβρίου και τελειώνει την 30 Σεπτεμβρίου – έτσι για παράδειγμα ο παραπάνω πίνακας υποδηλώνει ότι το διάστημα από 1 Οκτωβρίου του 2010 έως 30 Σεπτεμβρίου του 2011, 949 άτομα που γεννήθηκαν στην Ελλάδα μετανάστευσαν στις ΗΠΑ και απέκτησαν πράσινη κάρτα.